Warning: Memcache::addserver() expects parameter 2 to be long, string given in /home/deb12038/domains/2bintouch.nl/public_html/libraries/joomla/cache/storage/memcache.php on line 84
introductie lon
  Wie ik ben 

 

 

Bij mijn geboorte in 1978 kreeg ik van mijn ouders de naam Lonneke. Deze naam betekent letterlijk: behorend tot Apollo.  Als ik naar mijn leven kijk, zijn de karaktereigenschappen van deze Griekse God aardig in mij vertegenwoordigd.  Bekend is Apollo vooral als God van de muziek , kunst, dans en zang, ook mijn grote passies.  Apollo werd daarnaast vereerd als een reddende god. Na mijn middelbare schooltijd, brachten een warm hart en een liefde voor mensen -in het bijzonder kinderen-mij ertoe orthopedagogiek te gaan studeren. In de jaren die volgden was ik zowel in Nieuw-Zeeland als in Nederland werkzaam in de jeugdhulpverlening, in eerste instantie als ambulant hulpverlener en later als inhoudelijk manager. Naarmate ik me in mijn werk ontwikkelde en me bewuster werd van mezelf als persoon, merkte ik dat mijn zorgende karakter ook een keerzijde had.  Ik moest leren om ook af en toe voor mezelf te kiezen. Om te durven ervaren dat mensen mij ook bleven waarderen als ik duidelijk was in mijn wensen en in mijn kracht ging staan. De perfectionist in mij moest leren leven met fouten en kwetsbaarheid. Degene die altijd een luisterend oor had voor iedereen moest er nu eens voor zorgen zelf gehoord te worden. Ook werd ik me er van bewust dat mijn denken wel een heel grote rol speelde in mijn leven. Uit angst voor de pijn die daaronder lag had ik het voelen op een tweede spoor gezet. De relatie met mijn levensmaatje Dries bevond zich op een dusdanig kruispunt dat ik gedwongen werd ook dit stuk onder ogen te komen. Ik ging op yoga, volgde cursussen Touch for Health en Focussen, en ontdekte dat het luisteren naar mijn lichaam lang niet zo beangstigend was als ik gedacht had. Ik kwam zelfs tot de bevrijdende ontdekking dat ik goed ben zoals ik ben! Ik leerde om mijn gevoelens met respect en acceptatie tegemoet te treden om alles wat zij mij te vertellen hadden. Er ontstond een verlangen mij hierin verder te ontwikkelen.

  

Geïnspireerd door mijn vriendin en collega Margot offerden Dries en ik ons spaarpotje voor een reis op om een trainingstraject persoonlijk leiderschap te volgen.  In dat jaar durfde ik mezelf te ontmoeten in de ogen van anderen. Ik maakte binding met de basis in mij, alsof dat wat eerder als drijfzand voelde, een fundament geworden was. Ik leerde om niet langer te handelen vanuit angst en schuldgevoel, maar vanuit openheid, eerlijkheid en authenticiteit. Ik werd me steeds bewuster van mijn visie op menszijn en voelde me niet langer thuis in de gevestigde jeugdhulpverlening waar de mens achter de cliënt voor mijn gevoel te vaak uit het oog verloren werd. Ik wilde op een plek werken waar mijn betrokkenheid en creativiteit niet onderdrukt, maar juist ingezet konden worden. Ook raakte ik er steeds meer van overtuigd dat voor een wezenlijke verandering bij mensen, lichaamsbewustzijn een onmisbaar element van de therapie vormt. Ik startte met een opleiding tot yogadocent en Sherborne bewegingstherapeut en ging werken in een kleinschalige Kinder- & Jeugdpraktijk in Zoetermeer. Al snel kwam Apollo weer om de hoek kijken. Hij was namelijk met zijn vele taken de veelzijdigste van de Griekse goden. Ik moest leren kiezen en prioriteiten stellen en niet alles vooruit willen plannen. De avonturier in mij moest leren geduldig te zijn en zich mee laten voeren op de stroom.

Mijn ouders waren al die tijd steeds steunend op de achtergrond aanwezig gebleven. Toen overleed plotseling mijn vader, mijn grote zielsverwant. Op de valreep, al wisten wij dat toen nog niet,  schreef hij me:  “Ik heb ergens het gevoel dat je op de goede weg zit en dit best een andere kijk zou kunnen geven op zaken. Ik denk dat jij de uitgelezen persoon bent hiervoor.” Gesteund door deze woorden ben ik blijven kiezen voor het pad dat ik ingeslagen was.  Misschien is de mooiste eigenschap die ik in Apollo herken nog wel dat hij bekend staat om zijn opgewekte levensvreugde. Deze wilde ik blijven inzetten, ook al is niet elke dag even mooi. Ik ga de uitdaging aan mensen iets te bieden buiten de veilige gevestigde kaders. Deze website is daar het resultaat van.  

Toen ik dit stukje begon te schrijven voelde ik enige aarzeling. Vanuit mijn bescheidenheid vroeg ik me af of het niet wat overdreven zou zijn mijzelf aan jullie te introduceren vanuit de overeenkomsten tussen mij en die Griekse God waar ik naar vernoemd ben. Ik wil natuurlijk geenszins beweren dat ik ook maar iets weg heb van een god/godin.
Of wel? Is het niet zo dat ik de laatste jaren juist ervaren heb dat een zekere goddelijke essentie in ieder van ons aanwezig is? Dat alles in jou is en in mij? Dat we, zoals Nelson Mandela in zijn inaugurele rede zei,  geboren zijn om de luister van God uit te dragen die in ons woont. Niet slechts in enkele van ons, maar in ons allemaal. Dat er niets verheffends aan is om je kleiner voor te doen dan je bent, opdat mensen om je heen zich vooral niet onzeker gaan voelen. Door ons licht te laten schijnen, geven we anderen onbewust de toestemming om dat ook te doen. Ik nodig je hierbij uit.

Keep in touch!

Lonneke

 Terug